Ζούμε σε μια εποχή υπερέκθεσης.
Φωτογραφίες, φίλτρα, εντυπώσεις, δηλώσεις. Όλα είναι σχεδιασμένα για να τραβούν προσοχή. Κι όμως, όσο περισσότερο προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε, τόσο πιο σπάνια γίνεται μια άλλη εμπειρία: η αίσθηση της ηρεμίας δίπλα σε έναν άνθρωπο.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν φωτογραφίζεται εύκολα.
Δεν είναι το outfit, ούτε το μακιγιάζ, ούτε το τέλειο μαλλί. Είναι η στιγμή που κάποιος σε πλησιάζει χωρίς να το σκεφτεί. Που η παρουσία σου δεν τον κουράζει, δεν τον αγχώνει, δεν τον κάνει να προσπαθεί.
Η επιστήμη της όσφρησης εξηγεί κάτι που η αισθητική γνώριζε πάντα.
Η μνήμη της μυρωδιάς αποθηκεύεται στο μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου — την ίδια περιοχή που διαχειρίζεται το συναίσθημα και την ασφάλεια. Γι’ αυτό και δεν θυμόμαστε πάντα τι φόραγε κάποιος, αλλά θυμόμαστε πώς ένιωθε ο χώρος γύρω του.
Οι απαλές, πούδρινες νότες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.
Δεν εντυπωσιάζουν από απόσταση. Δεν δηλώνουν παρουσία. Δημιουργούν εγγύτητα. Θυμίζουν καθαρά σεντόνια, πρωινό φως, παιδικές αναμνήσεις, μια αγκαλιά που δεν ζητά τίποτα.
Σε έναν κόσμο που επιβραβεύει το έντονο, η διακριτικότητα γίνεται πολυτέλεια.
Και ίσως η πιο σύγχρονη μορφή γοητείας να μην είναι να σε κοιτάζουν όταν μπαίνεις σε ένα δωμάτιο, αλλά να θέλουν να μείνουν όταν κάθονται δίπλα σου.
Αυτή είναι και η φιλοσοφία πίσω από αρώματα όπως το Pure Touch της ελληνικής NATURA DANZA. Ένα άρωμα πούδρας που δεν επιδιώκει να ξεχωρίσει, αλλά να γίνει μέρος της καθημερινότητας — να υπάρχει μόνο όταν κάποιος έρθει πιο κοντά.
Γιατί τελικά η γοητεία δεν βρίσκεται στην απόσταση.
Βρίσκεται στην οικειότητα. Και η οικειότητα δεν ανακοινώνεται. Αναγνωρίζεται.
